Χρόνος χωρίς γενέθλια

Θα μιλήσω, ταρα ταρα θα μιλήσω. Λαίδη Αντζυ.  Πάμε.
Λοιπόν, θέλω να πω τι μου συνέβη τους τελευταίους 15-16 μήνες. 18 μαλλον.
Έχω περάσει πολλες περιόδους που δε μου συμβαίνει τίποτα γενικά. Μάλλον από σταρχιδισμο και τεμπελιά.
Το σύμπαν δε το αποδέχτηκε αυτό. Θέλησε και αυτό να μιλήσει και γιατί οχι αφού δημοκρατία έχουμε. Έτσι λένε. Καλά έχουμε. Σε άλλο ποστ αυτά τέλος πάντων. Σιγά μη. 
Οπότε,  πάμε. Ή όχι ακόμη; Όχι πάμε.
Σας γράφω από τον καναπέ μου, έχοντας αναμμενη την τηλεόραση και πίνοντας μια μεζούρα ουίσκι. Και αυτό κύριοι, δεν είναι πλέον ουτε αυτονόητο, ούτε ευκολο. Γιατί; Γιατί context is the king. Kατω από άλλες συνθήκες θα ηταν. Τώρα ομως έχω ενα μικρό διάολο που μπορεί να βγάλει off εθνική ομάδα υπερκινητικων υπερομαραθωνοδρομων σε 2 ώρες babysitting.
Στο θέμα μας.
Εκεί λοιπόν που τα πινα με κάποιον κολλητό μουυυυ, ριτα ριτακι. Όχι. Πάμε ξανά.
Λοιπόν, πριν από περίπου 2 χρόνια, γνώρισα την Αναστασια. Μετά από πολυ σκέψη και περισυλλογή δύο τριών μηνων, είπαμε να κάνουμε ένα παιδί. Δεν παιδευτήκαμε ιδιαίτερα. Μπορώ να πω ότι είχαμε την ευστοχία του Τζον Στοκτον στις ελεύθερες βολές την περίοδο 1991-92. Το "την περίοδο" μπορούσε να ήταν και κακό inside joke. Και το "ελεύθερες" επίσης.
Κι ύστερα; Κι ύστερα αναμονή. Και για να μη βαριομαστε, 2 μετακόμισεις.  Και για λιγο παραπάνω σασπένς, δύο αλλαγές δουλειάς. 3 αυτοκίνητα, 1 γάμος στην ημέρα των γενεθλίων μου αντεστραμμένη, καμία βάφτιση, 2  σημαντικές απώλειες (η μία την ημέρα των γενεθλίων μου), 1 σκύλος  (ζει), 3800000000 πάνες, 2 ντοματιές, 1 καρπουζιά από ατύχημα.
Τι έμεινε; Η αγάπη για κάποιον που δε θυμάμαι κάν τα ονόματα των παππούδων της, η αγάπη για κάποιον που κλαιει γιατί πηγές να του τραγουδήσεις iron maiden για να κοιμηθεί, 28ωρα 24ωρα, το βλέμμα των περαστικών που σε βλέπουν να τρως το κομματάκι φαγητό που έφτυσε στον ώμο σου στην βόλτα, η απίστευτη αίσθηση να βλέπεις κάποιον να δημιουργείται και να πρέπει να τον βοηθήσεις χωρις να τον βοηθάς. Η πατρότητα γαμεί. Και το γσνει κάνει πατρότητα ενίοτε.
Μα πάνω από όλα, το τέλος της αγρανάπαυσης. Και ο πρωτος μου μαραθώνιος. Εντάξει, όχι αυτό.
Way past bedtime, καληνύχτα.

Los banditos

Διαβάθμιση

Κάθε μέρα βιώνουμε την απώλεια. 

"Έχασα ένα γεύμα". Τρώς διπλά το βράδυ.

"Έχασε η ομάδα μου το πρωτάθλημα". Ας γινόσουν ολυμπιακός.

"Έχασε η ομάδα μου ένα λιγότερο σημαντικό πρωτάθλημα". Ας γινόσουν παναθηναϊκός.

"Έχασα ένα παιχνίδι". Είναι πίσω απο τον καναπέ.

"Έχασα το δρόμο μου". Ρώτα.

"Έχασα τη συνταγή του κοκκινιστού με κάρδαμο". Google it. 

"Έχασα στα χαρτιά". Ξαναπαίξε.

"Έχασα την αγαπημένη μου σειρά". Έχουμε 2014, δεν την έχασες. 

"Έχασα κιλά". Πως;

"Εχασα τα κλειδιά μου". Και χθες. 

"Έχασα τον έρωτα μου". Τουλάχιστον 1 στους 2 είναι κάλα. 

"Έχασα ένα φίλο". Τουλάχιστον 2 δεν είναι καλά. 

Αν ήμουν πλούσιος

Αρχικά θα σας αγόραζα. Όλους.
Στη συνέχεια:

• Θα έβαφα τη μικροαστική, συντηρητική πόλη από όπου κατάγομαι, σε χρώμα οπάκ (ή κάτι τέτοιο). Θα τη γέμιζα νεροτσουλήθρες και θα έκανα και τις 12338 εκκλησίες προεκλογικά περίπτερα του ΠΑΣΟΚ. 
• Θα έφτιαχνα ένα χαρέμι με όλες τις πρώην μου. Και τρείς μπόνους συμμετοχές. Τη μία θα την υποχρέωνα να μετακομίσει στις Ινδίες για δουλειά. Την άλλη θα τη έβαζα να κουρευτέι κοντό καρέ- ξανθές ανταύγιες. Άλλη μία θα την υποχρέωνα  να πέι αυτό που δεν έλεγε με αντάλλαγμα αυτό που θέλει. Απο τα μπόνους μέλη, τη μία (fashion blogger), θα την έβαζα να κάνει ποστ με ρούχα αγορασμένα στη λαϊκη. Την άλλη θα τη έκανα υποδιευθύντρια του Δ.Ν.Τ.
• Θα αγόραζα τον Παναθηναϊκό, θα τον έκανα τη καλύτερη ομάδα στο κόσμο αλλά θα του έβαζα τερματοφύλακα τον Ελευθερόπουλο.
• Θα πήγαινα στη δουλειά με σαγιονάρα, ημίψηλο και καρό κοστούμι. 
• Θα σας έκλεινα τα ακάουντς.
• Θα αγόραζα το τουίτερ και θα έκανα το κουμπί ριτοιυίτ αόρατο και και να αλλάζει θέση με κάθε ριφρές.
• Θα αγόραζα το whatsapp απο το facebook και θα το έκανα δώρο στη γιαγιά μου.
• Θα άνοιγα 6 dogs στο Μπραχάμι.
• θα ένωνα όλα τα Μικέλ σε ένα υπερ-Μικέλ 102 ορόφων στο Ντουμπαϊ. Θα άλλα ζα το λογότυπο και στη θέση του Γεράκου θα έβαζα το Νίκο Τσιαντάκη.
• Θα έκανα το Νίκο Τσιαντάκη Υφυπουργό πολιτισμου. Υπουργός ο Γιώτης Τσαλουχίδης.
• Θα άλλαζα τον εκλογικό νόμο και θα έπρεπε όλοι οι δημότες να έιναι υποχρεωτικά υποψήφιοι, με δικαίωμα για ένα σταυρό. Επαναληπτικές εκλογες κάθε 4η του μήνα. 
• Θα μετονόμαζα τη Πατησίων σε 23η Ιουλίου.
• Θα υποχρέωνα το Λαζόπουλο να του δείχνουν τις εκπομπές του 24/7. Όχι εντάξει.
• Θα ίδρυα νέο κόμμα, την Χρυσομωβιά Αυγούλα.  Τα μέλη της θα ήταν υποχρεωμένα να φοράνε μωβ κολάν και να χορέυουν μπαλέτο στις συνεστιάσεις του Συλλόγου Πακιστανων Αθήνας. 
• Θα αγόραζα τους financial times και θα τους υποχρέωνα τους τίτλους της πρώτης σελίδας να τους γράφει το team του Cosmopolitan.

Αυτά. 

Timing VS Momentum

Και εξηγούμε.

Wikipedia:
In classical mechanics, linear momentum or translational momentum is the product of the mass and velocity of an object. Timing is the time when something happens or the spacing of events in time.

Συνεπώς, το τάϊμινγκ έχει σχέση με τη ταχύτητα, άρα εάν δύο μάζες κινούνται με τη κατάλληλη ταχύτητα, είναι πολύ πιθανό να συναντηθούν. Το αποτέλεμα θα ήταν ίσως να ακουμπήσουν η μία την άλλη. Και μετά θα συνεχίσουν τη πορεία τους. Ανεπηρέαστες. 

Το μομέντουμ όμως εισάγει στη συνάρτηση και τη μάζα και ορίζει την ορμή. Ορίζει την ένταση της πρόσκρουσης. Ορίζει αν θα είναι απλό άγγιγμα ή σχάση.

Κάθε φορά λοιπόν που κάποιος θα μιλάει για κακό τάιμινγκ, εσύ θα έχεις στο μυαλό σου, ό,τι* δύο άνθρωποι συναντήθηκαν με τη σωστή ταχύτητα (άρα μια χαρά ήταν το ταϊμινγκ) αλλά ο ένας είχε πολύ μικρή μάζα (αντιστρόφως ανάλογη της επιθυμίας για τον άλλο) και ισοπεδώθηκε. 

*(είμαι χαρούμενος γιατί ίως έγραψα σε αυτό το κείμενο πρώτη φορά σωστά το "οτι" στη ζωή μου)

update. λάθος είναι

Γιατί τα πράγματα χαλάνε.

Τα πράγματα χαλάνε. 

Πρίν δουμε γιατί χαλάνε, θα δούμε πότε χαλάνε. Καταρχήν ένας νόμος της στατιστικής φυσικής (που δέν θυμάμαι του ονομά του) λέει ότι συνήθως οι πιθανότητες κάτι να χαλάσει, είναι στη πρώτες ώρες της ζωής του και στις συνέχεια η ένταση της πιθανότητας μειώνεται μέχρι που φτάνουμε στο τέλος του κύκλου ζωής. Παράδειγμα πάνω σε αυτό είναι μία λάμπα, που κάηκε δευτερόλεπτα μετά τη τοποθέτηση στο ντουί. Ή ένας έρωτας, που κάηκε δευτερόλεπτα μετά την πρώτη ματία και αυτή έψαχνε να βρεί τον σερβιτόρο. 

Γιατί όμως χαλάνε τα πράγματα;

1. Fatigue- κόπωση. Οι δεσμοί ενός αντικειμένου (πχ: ένα κομμάτι σίδερο), χαλαρώνουν με τη χρήση. Αποτέλεσμα είναι κάποια στιγμή η θράυση. (Το ίδιο έγινε και με αυτή που υπήρχε πάθος, έρωτας, τσακωμοί καλό make up sex- αλλά, κόπωση φίλε, κόπωση).

2. Fracture- θράυση. fracture is the separation of an object or material into two, or more, pieces under the action of stress. με λίγα λόγια, αν τραβάνε και οι δύο. Σπάει. Πρέπει να είσαι από την ίδια πλευρά και να σέρνεις ή να το αφήσεις να φύγει ή δε γαμιέται σπάστο.

3. Wear- Φθορά. Η υπερβολική χρήση και επαφή. Πήγαινε μια βόλτα μόνος τώρα για να μη πηγαίνεις βόλτα μόνος αύριο.

4. Corrosion- διάβρωση. Γιά άλλους είναι το κέρατο, για άλλους είναι το "νομίζω έπαψα να σε αγαπάω" αλλά η διάβρωση έχει ένα και μόνο αίτιο. Δεν αστάρωσες φίλε.

Ο ταλαντούχος κύριος Αργό Replay

Οι έρωτες είναι μικρές φυσικές καταστροφές. Απλά δεν πεθαίνεις. Κάθε έρωτας είναι ένας σεισμός, μία πλημμύρα, ένας τυφώνας. Αν και στην Ελλάδα σπάνια έχουμε τυφώνες, σεισμούς όμως έχουμε.
Ο Αργός, έρασε ένα όμορφο σαββατοκύριακο. Ο ήρωάς μας είχε ραντεβού με το Μαράκι. Βρέθηκαν στις 9. Στις 10 ήταν ήδη σπίτι της. Πέρασαν το βράδυ με 50% πήδημα και 50% να κοιτιούνται και να προσπαθούν να συλλαβουν πόσο ωραίο ήταν το προηγούμενο πήδημα.
Την επόμενη μέρα το Μαράκι γύρισε στο άντρα του στην Καλαμάτα.
Το Σάββατο το πρωϊ, στα ζαρα στην Ομόνοια, γνώρισε την Μίνα. Διάλεγε πουκάμισα για το γραφείο και αυτή του έιπε να αγοράσει το μπλε με τις ρίγες. Τι δουλειά είχε η Μίνα στα αντρικά; Αντάλλαξαν τηλέφωνα και μετα αποφάσισαν να βγουν απευθείας για καφέ. Για ένα καφέ βγήκαν, σιγά.
Μετά απο 17 ώρες καφέ, αποφάσισαν να μη ξαναβρεθούν. Αντάλλαξαν πολλά παθιασμενα φιλιά αλλά ήξεραν ότι δεν είχαν μέλλον. She was a cat person and he was a more to, but not really a dog person.
Την έβαλε στο αστικό, σκέφτηκε "κρίμα" και έφυγε.
Το Μαράκι την Κυριακή το πρωί γύρισε Αθήνα. Είχε να παει σε ένα μνημόσυνο. Βρέθηκαν, συμφώνησαν τι όνομα θα βγάλουν τα παιδιά τους και έφυγε.
 Το απόγευμα, ο Αργός πήγε για ένα ποτό με τους φίλους του. Εκεί η Κατερίνα ύπουλα του έκλεψε το σκαμπό. Αλλά ήταν καλό κορίτσι. Πέρασαν το βράδυ κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο. Χωρίς σεξ. Μόνο κοίταγμα με την απορία "σύμβαίνει αυτό στα αλήθεία;". Δεν Συνέβαινε τίποτα.
Την επόμενη μέρα, που ήταν πάλι Κυριακή, ο Αργός ξαναβρέθηκε με τη Μίνα. Με την Μίνα οπ καφές ήταν 150% κοίταγμα και 50% πήδημα. Νοητό όμως. Σαν να είχε συμβεί ο σεισμός καπου αλλού και να περίμεναν να δούν αν θα βγεί το τσουνάμι.

Λεξικό Εννοιών

έχω κακή διαίσθηση= κατάθλιψη

μου αρέσεις= δεν μου αρέσεις αρκετά

μου έλειψες= μου έλειψες

και εμένα μου έλειψες= τι έχει το βράδυ η τηλεόραση;

μου λείπεις= κάτι μου λείπει

είμαι ερωτευμένος μαζί σου= θέλω να σε γαμήσω με συναίσθημα

είμαι ερωτευμένη μαζί σου= θέλω να σου γαμήσω το συναίσθημα

θέλω να μέινω μόνος μου= θέλω να μέινω μόνος μου με την Μαρία

όλα θα πάνε καλύτερα= μπα

θέλω να ξυπνάμε μαζί τις Κυριακές και να πηγαίνουμε βόλτες στο ως το βράδυ= θέλω να κάνω τα παιδιά σου

θέλω να βγαίνουμε μαζί τα Σαββατόβραδα= θέλω να κάνουμε αυτό που κάνεις παιδιά

-Μ'αγαπάς; -ναι -γιατί; -γιατί με αγαπάς κι εσύ= σ'αγαπάω λίγο λιγότερο απ΄ότι θα αγαπήσω τον επομενο

Θα μου γράψω ένα τραγούδι

Απο μικρός είχες μία έμφυτη ανάγκη για το διαφορετικό. Όχι να ξεχωρίζεις, να διαφέρεις. Μεγάλωσες σε ένα αποστειρωμένο κοινωνικό περιβάλλον και να γίνεις ροκ σταρ, δεν ήταν επιλογή. Δεν ήξερες κιθάρα και δεν είχες καλή φωνή.
Το "είμαι αλλιώς" με το "καλά είναι εδώ" πάλευαν σε κάθε σου επιλογή. Ήσουν και με τα δύο εντάξει, αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Στην αρχή έμοιαζε με κυκλοθυμία, αλλά δεν ήταν. Ήταν χαρακτήρας. Όταν όλα πήγαιναν καλά, έβαζες μικρά εμπόδια που ενεργοποιούσαν υποσυνείδητες άμυνες και έκανες τον άλλο να ρωτάει. Όταν δεν μπορούσες να κάνεις, έβαζες στο μυαλό του άλλου τι να κάνει.
Στα όρια σου ήσουν αυτό:

Είχες ένα δυνητικό 100 και το μοίραζες 90-10 και 10-90. Αποτέλεσμα ήταν να είσαι ένας Σάκης Μουστακίδης (http://goo.gl/4qOCA).
Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθείς να πηδάς απο βουναλάκι σε βουναλάκι στις καμπύλες με τα μέγιστα και συχνά να πέφτεις στις λακούβες.
Τελικά, το αποτέλσμα είναι τα παραπάνω. Καλά να πάθεις.

γουοτντουγιουμινιανς

Σ

ήμερα αποφάσισα να γράψω ένα ποστ. (πάντα ή θελα να το κάνω αυτό με το μεγάλο γράμμα και την συνέχεια της λέξης από κάτω).

Θα μιλήσουμε για τα γουοτίφς. Τα γουοτίφς είναι εστίες μικροβίων που τρέφονται με εγκεφαλικά κύτταρα. Έχει παρατηρηθεί έως και 90% κατανάλωση καθημερινών σκέψεων από γουοτίφς. Τα γουοτίφς έιναι ύπουλα. Εχθρός των γουοτίφς είναι τα σοουγουότς και τα εβριθινχαπενσφοραριζονς. 

Τα σοουγουότς είναι το καλύτερο αντίδοτο, αλλά έιναι δύσκολο να βρεθεί σε καθαρότητα πάνω απο 90% στην φύση και κατασκευάζεται δύσκολα στο εργαστήριο. Για να κατασκευαστούν στο εργαστήριο, χρείαζονται 40κιλά αρχιδίδια από τα οποία παίρνουμε μόλις 3 γραμμάρια σοουγουότς. 

Τα εβριθινχαπενςφοραριζονς ευδοκιμούν στην Βραζιλία και παράγονται από την Toshiba. 

Μία καλή εναλλακτική των σοουγουοτς είναι τα καλά ναρκωτικά. Αλλά σε αυτό το μπλόγκ δεν ενθαρρύνεται η χρήση τους. Εκτός αν περισέυουν. Και μένετε κοντά. Αλλιώς φέρτε ένα ουίσκι ή κρασί. Θα μαγειρέψω εγώ.

Αυτό ήταν ένα πολύ ουσιαστικό πόστ σε πρώτη ανάγνωση. Στην δέυτερη είναι μαλακία, εκτος έαν το διαβάζεις εσυ. Για εσένα δεν πρέπει να είναι. 

Why it should|nt come easy (Twistedistics)

Υπάρχουν δύο απόψεις. Η μία άποψη λέει ότι πρέπει να προσπαθούμε για το ιδεατό. Το καλύτερο. Η άλλη λέει ότι ο συμβιβασμένος, είναι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.

Ας το αναλύσουμε.

Σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα από την ζωή μου, η πιθανότητα να πετύχει κάτι καλό, είναι 10%. Η πιθανότητα να πετύχει κάτι μέτριο είναι 40%. 

Συνεπώς, έστω ότι προσπαθούμε 3 φορές να πετύχουμε ένα στόχο.

• P1=3*(0,1*0,9*0,9+0,1*0,1*0,9+0,1*0,1*0,1)=27,3%  είναι η πιθανότητα, να έχουμε μία μεγάλη επιτυχία σε τρεις προσπάθειες. 
• P2=0,4*0,6*0,6+0,4*0,4*0,6+0,4*0,4*0,4=91,2% είναι η πιθανότητα, να έχουμε μία μέτρια έντασης επιτυχία σε τρεις προσπάθειες.

Φανερά, μπορούμε να πετύχουμε πιο εύκολα, το εφικτό. Όμως, μια για να δούμε που ανήκουμε, θα βάλουμε άλλη μια παράμετρο. Την παράμετρο Τ. Είναι μία παράμετρος που μετρά τον βαθμό ικανοποίησης. Συνεπώς, για να επανέλθουμε στο παράδειγμά μας, έστω ο δύσκολος στόχος έχει βαθμό ικανοποίησης 100 και ο εύκολος στόχος, βαθμό ικανοποίησης 25. 

Για να επιλέξουμε, πρέπει να υπολογίσουμε το μέγεθος Ε, του οποίου ο τύπος είναι Ε=P*T και έχει μονάδες μέτρησης, τα agapions, στην περίπτωση που θέλουμε να συγκρίνουμε τι θέλουμε στον έρωτα, monieus, στην περίπτωση των επαγγελματικών και gamatons στην κοινωνική μας ζωή.

Έστω ότι το παράδειγμα αναφέρεται στον έρωτα. Παρατηρούμε ότι Ε1=2730 agapions >E2=2280 agapions. Συνεπώς, ο φίλος μας, θα επιλέξει τον μεγάλο έρωτα, κι ας ξέρει ότι για να τον βρει, πρέπει να ψάξει πολύ. 

Δεχόμεθα σχόλια που θα απαντηθούν, με το δικό σας αποτέλεσμα στο τεστ. 

498- timelapse

χαλαρό/ περίεργο
straight face/ χαμόγελο
φεγγάρι/ ήλιος
ρυάκι/ παραλία
indie/ r&b
δυνητικό/ κενό
έλλειψη/ κύκλος
fucked/ up

perspective

Αγοράζεις ένα ομορφο έπιπλο. Το τοποθετείς σε ένα άσχημο σπίτι. το κοιτάζεις απο κοντά. Είναι όμορφο. Πας στην κουζίνα. Γυρίζεις, το κοιτάζεις απο μακριά. Είναι άσχημο. Ή δεν ταιριάζει; Του αλλάζεις θέση. Τα ίδια. 

Συνηθιζεις την ασχήμια. Η φαινομενη αξία του μειώνεται. Η πραγματική του μένει ίδια. ΄Τώρα έχεις δύο πράγματα. Ένα ομορφο έπιπλο. Και ένα άσχημο έπιπλο. Τι το κάνεις;

Επιλέγεις. Είναι ένα έπιπλο που ομορφαίνει έναν άσχημο χώρο; ή ένα όμορφο έπιπλο, παράτερο; Το κρατάς γιατί σου ομορφαίνει τον χώρο; το κρύβεις για να μην εντείνει τις αντιφάσεις; το πετάς για να μη σου θυμίζει οτι υπαρχει το καλύτερο; 

Σε κάθε περίπτωση, στον μικροκοσμο γύτω του είναι ωραιο. Στην μακρόκοσμο χάνεται. 

Μια φέτα φέτα και δυο αγάπη

Ένα ερωτικό διήγημα.

Ήταν Σαββάτο μεσημέρι. Ανάμεσα στους διαδρόμους. Δούλευε εκεί. Τον χάζευε κάθε μέρα στην πρωϊνή βάρδια.

 Ήταν το ο τρόπος που άγγιζε την σάρκα. Οι κινήσεις ακριβείς και μελετημένες. Μισό ήθελες, 600 έκοβε, τόσο ώστε να μη μπορεί κανείς να του πει όχι. Ήξερε κάθε σημείο της ανατομίας, με λεπτομέρεια, ήξερε που βρίσκεται η πραγματική ευχαρίστηση, τι θα έπρεπε να αφαιρέσει, για να γευθεί πρωτόγνωρα. Μοναδικά.
Το ύφος του πάντα απόλυτο. Με ένα χαμόγελο, πονηρό. Ήξερε οτι αρέσει, έβλεπε τις αντιδράσεις των κοριτσιών γύρω του. Κοιτούσαν πάντα, μία αυτόν, μια ένα χαρτάκι. Φορούσε και στολή. Λευκή, καθαρή, φρεσκοσιδερωμένη.

Εκείνη. Δεν ήξερε πολλά. Είχε γνωρίσει πολλούς, αλλά αυτός ήταν ο ένας. κανείς δεν της είχε μιλήσει με τέτοιο τρόπο πιο πρίν. Πάντα ήταν ντροπαλή. Ίσως έφταιγε και αυτός. Το ύφος του. Κι αν δεν ήθελε;

Αυτή τη φορά ήταν αποφασισμένη. Θα του μιλούσε, κι οτι έφερνε.

-Γειά σου Μιχάλη.
- Γειά σου Μαρία.
-Τι μπορώ να κάνω για εσένα;
-Θα ήθελα ενα κομμάτι απο εσένα.
-Είσαι σίγουρη; Πρώτη φορά μου ζητάς και τοσο έυκολα. Νόμιζα δεν σου άρεσε.
-Είμαι αποφασισμένη αυτή τη φορά. Θέλω ότι καλύτερο έχεις. Θέλω να γευτώ από εσένα. Να καταπίνω και να νιώσω αυτο που ενιωσαν και οι άλλες.

 Ο Μιχάλης κατάλαβε ότι έπρεπε να δώσει τον καλύτερο του εαυτό. Είχε κάτι αυτή η κοπέλα. Απλή. Αδιάφορη. Αλλά του άρεσε.

-Σε δέκα λεπτά πίσω. Έλα να με βρείς- Είπε ο Μιχαλης
-Θα σε περιμένω

Δέκα λεπτά αργότερα...

-Μιχάλη, εσύ είσαι; ήρθες;
-Ναι Μαρία.
-Λοιπόν;
- 600 γραμμάρια σπάλα. Να το αφήσω;

Ακολουθίες

Στα μαθηματικά, με μια δικιά μου ερμηνεία, ακολουθία αριθμών έχουμε όταν ο επόμενος, προκύπτει βάσει του προηγούμενου, με βάση ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Το ανάλογο του στην ζωή, με λιγότερο αυστηρό μοτίβο, είναι οι πράξεις. Μία πράξη, ακολουθεί τον εξής τύπο: Πράξη (i+1)= Πράξη (i) +Εμπερία (i). 

Συνεπώς, όσο και να προσπαθούμε να απελευθερωθούμε από τις μαλακίες που έχουμε κάνει σε ένα σημείο i, το καταφέρνουμε μόνο αν συντρέξουν πολλά i και συνεπώς, απομακρυνθούμε πολύ απο την αρχική πράξη μέσω συλλογής εμπειριών.

Φυσικά, η ποιότητα των εμπειριών, επηρεάζει και την ποιότητα της τελικής κατάστασης, δεν φέρει εξ' ορισμού καλύτερα αποτελέσματα. 

Το τελικό συμπερασμα είναι:

http://www.youtube.com/watch?v=r0gLt8j-45s 

Μάθε πως ψηφίζω

Πως ψηφίζουμε: Η ψηφοφορία ειναι μια λογική διαδικασία επιλογής. Εγω την εχω χωρισει σε επίπεδα. 1. Αφου έχουμε τοποθετήσει το εαυτο μας πολιτικά καπου, χονδρικά τουλαχιστον,διαισθητικα, βάσει εμπειριών και πεποιθήσεων, αρχίζουμε τον περιορισμό των λύσεων. -Προσπαθούμε να ψηφίζουμε θετικά. Η αρνητική ψήφος ειναι για τους μέτρια και λιγότερο ενημερωμενους. -Αποφεύγουμε να δίνουμε σημασία στο καθε μορφής bullying, απο όπου κι αν προέρχεται, φασιστες υπάρχουν σε όλους τους χώρους. Αυτο που σε λεει ηλίθιο που θα ψηφίσεις κατι που εχεις επιλέξει ύστερα απο σκέψη, ειναι απλά ηλίθιος. -Απο τις εκλογες δεν προκύπτουν σωτήρες. Εκλέγονται διαχειριστές εξουσίας,οι οποιοι θεωρητικά σκοπό εχουν την ικανοποίηση του πολίτη. Πρακτικά, εμπιστευόμαστε αυτόυς, τους οποίους πιστεύουμε οτι ειναι πιο κοντά σε αυτη τη περιγραφή. 2. Αφόυ εχουμε περιορίσει την λίστα μας, εξετάζουμε την αξιοπιστία. Εχουμε βρέι τι μας ταιρίαζει σε θεωρητικό επίπεδο και αξιολογούμε την πιθανότητα υλοπόιησης της θεωρίας: -Ιστορικά, υπαρχει αξιοπιστία και σε τι βαθμό; -Αν υπάρχουν διαφοροποιήσεις απο πολιτικές του παρελθόντος, είναι δικαιολογημένες ή από οπορτιουνισμό; 3. Προσπαθούμε να απορριψουμε ως κριτήρια, γενικόλογες εκφράσεις τύπου: "Ο δικομματισμός πρέπει να πεθανει" κτλ. Δεν ειναι κακος ο δικομματισμός, κακές ειναι οι πολτικές που ακολουθόνται και η διαπλοκή και αυτό μπορέι να συμβέι με και με "τρικομματισμό" κτλ. Άρα, όσα μικρά κόμματα θέλουν να πέισουν πολλούς, ας προσπαθήσουν περισσότερο. 4. Αφού έχουμε καταλήξει στο σχήμα, με όμοια διαδικασία, επιλέγουμε υποψηφίους. ΥΓ1: Το πόστ αυτό πιθανότατα θα συμπληρωθεί μέχρι την Κυριακή. ΥΓ2: Η βασική ιδέα της φετινής ψηφοδοσίας μου, είναι το "φρέσκα μυαλά"- κατά την αποψη μου η Ελλάδα χρειάζεται ένα "εκλογικό σοκ" Φιλιά

99 πράγματα που πρέπει να έχεις κάνει μέχρι τα 35

1. Μπάλα σε αλάνα/ μπάσκετ σε τσιμέντο.
2. Ποδήλατο χωρίς χέρια.
3. Χούφτωμα σε μπλούζ.
4. Σεξ.
5. Καλό σεξ.
6. Να έχεις ερωτευτεί 8 φορές.
14. Να την έχεις πατήσει.
16. Να σε έχουν πατήσει.
17. Να έχεις κλάψει επτά φορές.
23. Να θέλεις να φροντίζεις.
24. Να  έχεις αγαπήσει ένα ζώο.
25. Να σου έχουν πει παραμύθι.
26. Να έχεις ζήσει παραμύθι.
27. Να έχεις μεθύσει για γκόμενα.
28. Γκόμενα να σε έχει μεθύσει.
29. Να την σκέφτεσαι τόσο που να μη θυμάσαι τι θέλεις να πείς.
30. Δεν θυμάμαι.
31. Να έχεις φάει ξύλο τουλάχιστον μία φορά.
32. Να σε έχουν κυνηγήσει.
33. ... με περιπολικό.
34. Να έχεις σκεφτεί τα παιδιά σας.

Πως το είδα εγω. Μέρος πρώτο

Είναι 2005. Μόλις έχουν περάσει οι Ολυμπιακοί και συζητάω με ένα φίλο, που εκτιμώ πολυ την αποψή του. Η ερώτηση στο τραπέζι είναι η εξής: "Από έρχεται ο πλούτος;"

-Ρε Δημήτρη, βλέπεις κόσμο να αγοράζει, να ξοδέυει, να δανείζεται, που στο πούτσο τα βρίσκει τα λεφτά;

-Εσύ δεν έχεις να ξοδέυεις;

-Οχι, ελάχιστα συγκριτικά με αυτό που βλέπω γύρω μου και παίρνω αρκετά.

-Συνεπώς, με το εισόδημα σου, ανήκεις στους τοπ φορολογούμενους, περισσότερα δηλώνεις εσύ παρά ο Ρουβας, , αλλά έχεις να ξοδέυεις λίγα.

-Ναι, κάπως έτσι είναι.

-Άρα, ή υπάρχει καπου κρυφός πλούτος, ή τα χρήματα αυτά είναι πλασματικά.

-Αν σκεφτείς ότι παράγουμε ελάχιστα, δημιουργούμε λίγο πλούτο και ξοδεύουμε ανορθόδοξα, καπου δεν θα σκάσει η φουσκα; Τα λεφτά απο κοινοτικά πλαίσια κλπ, τελειώνουν κάποια στιγμή ε;

-Λογικά τελειώνουν.

-Ωραια. εστω οτι τελειωνουν αυτα τα χρήματα, δεν παράγουμε τίποτα, είμαστε τεμπεληδες, πως σκατα θα γυρίζει η οικονομία;

-Δεν έχω ιδέα, λογικά, αυτά τα λεφτά, με ένα μαγικό τρόπο, δεν τελειώνουν ποτέ, συνέχεια βρίσκεται ένας τρόπος να δανειζόμαστε, το κράτος απο κάπου, οι τράπεζες απο κάπου άλλου, εμείς από της τράπεζες και έτσι κινείται η οικονομία, μάλλον έτσι είναι ο καπιταλισμός.

-Εγω παντως νομίζω, ότι αν συνεχίσουμε έτσι, σε λιγο με τον υπερδανεισμό, θα καταστραφούν οικογένειες και με την έκταση που έχει πάρει το θέμα, βλέπω κοινωνικές εξεγέρσεις...

Ακολουθεί και δέυτερο μέρος. Μέχρι τότε, βρες το σφάλμα στο συλλογισμό.

Metaσκόπηση

Το '11 μου:

_πτώση
_συνέιδηση
_λάθος
_έκπληξη
_επιλογή
_έρωτας
_ευτυχία
_συντροφικότητα
_αγάπη
_προβλήματα
_λύσεις
_συγκίνηση

Γκοφρέ VS απλό. Γιατί;

Μέτα από δέκα μέρες συμβίωσης με το νέο χαρτί γκοφρε χαρτί υγείας ΑΒ, η στήλη μας αισθάνεται ώριμη για να προχωρήσει στην σύγκριση με τον ανταγωνισμό.

Τους προηγούμενους μήνες χρησιμοποιούσαμε το απλό χαρτί υγείας 365, με τα ανάλογα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. 

Ας προχωρήσουμε στο αποτελέσματα τυο crash test των δύο τόσο διαφορετικών, αλλά μοναδικών προϊόντων:

-Χαρτί υγείας ΑΒ Premium quality:

• 4ply, 10 ρολών, με τεχνικά χαρακτηριστικά: 160 τετραπλά φύλλα, βάρος/ρολό 130 γραμμαρία, με συνολικό μήκος ρολού 22 μέτρα και πλάτος 9,8 cm. 
• Τιμή περίπου 5 ευρώ.
• Ποιότικά, αρκετά σκληρό για τύπου γκοφρέ. Όμως αρκετά παχύ για χρήση λίγων φύλλων/σκούπισμα

-Χαρτί υγείας 365: 

• 2ply, με τεχνικά χαρακτηριστικα: 200 διπλά φύλλα, βάρος/ρολό 75 γραμμάρια και συνολικό μήκος ρολού, 25 μέτρα και πλάτος 9,5 cm.
• Τιμή περίπου 2,5 ευρώ.
• Ποιοτικά, αρκετα μαλακό, με πολύ καλή αίσθηση τριβής και και μέγαλη επικάλυψη επιφανειών. Πολύ λεπτό, με αποτέλεσμα ο δέικτης φύλλα/σκούπισμα να είναι ιδιαίτερα υψηλός.

Συμπερασμα:

-Οικονομία: Στην πρώτη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψιν το πειραματικό δεδομένο της χρήσης 4 φύλλων ανά σκούπισμα, έχουμε συνολική χρήση 40 σκουπισμάτων και το μοναδιαίο κόστος αφόδευσης υπολογίζεται στα 5ευρώ/40 σκουπίσματα= 0,125 ευρώ/σκ.

Στην δεύτερη περίπτωση, έχουμε αντίστοιχα: 7 φύλλα/σκούπισμα, 200 φύλλα συνολικά, άρα ο υπο εξέταση δείκτης διαμορφώνεται (στα 28,57 σκουπίσματα) και 2,5/28,57=0,088 ευρώ/σκ.

-Ποιότητα: Όπως αποδεικνύεται και από τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, το ΑΒ Premium Quality διατηρεί το ποιοτικό προβάδισμα έναντι του φθηνότερο αλλά με πολύ ισχυρή σχέση τιμής προς απόδοση, ανταγωνισμού. Η επιφάνεια επαφή είναι λιγότερο οξεία και ο βαθμός τραχύτητας αρκετά μικρός. Επίσης ο συντελεστής επαφής είναι επίσης σημαντικός για γκοφρέ χαρτί.

Συνεπώς, η επίλογή μας δεν είναι ξεκάθαρη και υποκειμενικοί παράγοντας θα επηρεάσουν την τελική μας επιλογή. Η στήλη μας πρόσφερε την ανάλυση και τώρα η επιλογή φίλε αναγνώστη, είναι δική σου.

ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΣΤΟ @ta_zga ΚΑΝΟΥΜΕ ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Πλησίον σου

O καθένας μας αντιδρά διαφορετικά, σε παρόμοια ερεθίσματα. Έχει διαφορετικές ευαισθησίες. Εγώ για παραδείγμα, δεν συγκινούμαι τόσο με τον θάνατο. Το θεωρώ κάτι αναπόφεκτο, μοιραίο και μη αναστρέψιμο, Και ότι είναι μη αναστρέψιμο, πιστεύω ότι είναι χάσιμο χρονου να ασχοληθείς περαιτέρω. 

Αυτό που ειλικρινά,  καθε φορά που βλέπω, μου κόβει τα πόδια, είναι ο άστεγος. Ο ζεστός ύπνο, το φαγητό και ο προσωπικός χώρος, είναι τόσο αυτονόητα, που η έλειψή τους, είναι αδιανόητη. 

Ο άστεγος, είναι εγω και εσύ, άνεργος, που ε΄τυχε να μην έχει κανένα κοντά του την στιγμή ακριβώς που τον χρειαζόταν. Στα μάτια μου, είναι ίσως η υπέρτατη μορφή δυστυχίας που δεν σχετίζεται με ασθένεια. Σκέψου μόνο να κρυώνεις, να πεινάς, να διψάς να σε κοιτάνε όλοι με οίκτο, να έχεις χσει την περηφάνεια σου και αυτό να μην έχει σχέση με κακές επιλογές που έκανες κάποια στιγμη, όπως για παράδειγμα ένα πρεζάκι.

Θέλω να καταλήξω εδώ: 

Μένω στο κέντρο, δεν θελω να προσφέρω μέσω τρίτων. Θέλω αν είναι να προσφέρω άμεσα.

Να πάω στον άνθρωπο που υποφέρει στην γειτονιά μου και να τον ρωτήσω τι έχει ανάγκη και αν μπορώ να του το προσφέρω. Είτε είναι φαγητό. Είτε παρέα. Είτε ρούχα. 

Μέσα απο το twitter έχουν πετύχει διάφορα κοινωνικά "πειράματα". Όπως με το #openindia, ισως με παρόμοιο τρόπο, θα μπορούσαμε να το όργανώσουμε κάπως. Μϊα πρώτη μου σκέψη είναι να κάνουμε μία χαρτογράφηση  και να αναλάβουμε (σαν υιοθεσία ισως) ο καθένας, ένα τετράγωνο ή μια περιοχή. 

Δεν ξέρω αν είναι λογική η ιδέα. 

Αν είναι, περιμένω τα σχόλια σας, ωστε να δούμε, πως και πότε μπορεί να οργανωθεί.