Θα μου γράψω ένα τραγούδι

Απο μικρός είχες μία έμφυτη ανάγκη για το διαφορετικό. Όχι να ξεχωρίζεις, να διαφέρεις. Μεγάλωσες σε ένα αποστειρωμένο κοινωνικό περιβάλλον και να γίνεις ροκ σταρ, δεν ήταν επιλογή. Δεν ήξερες κιθάρα και δεν είχες καλή φωνή.
Το "είμαι αλλιώς" με το "καλά είναι εδώ" πάλευαν σε κάθε σου επιλογή. Ήσουν και με τα δύο εντάξει, αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Στην αρχή έμοιαζε με κυκλοθυμία, αλλά δεν ήταν. Ήταν χαρακτήρας. Όταν όλα πήγαιναν καλά, έβαζες μικρά εμπόδια που ενεργοποιούσαν υποσυνείδητες άμυνες και έκανες τον άλλο να ρωτάει. Όταν δεν μπορούσες να κάνεις, έβαζες στο μυαλό του άλλου τι να κάνει.
Στα όρια σου ήσουν αυτό:

Είχες ένα δυνητικό 100 και το μοίραζες 90-10 και 10-90. Αποτέλεσμα ήταν να είσαι ένας Σάκης Μουστακίδης (http://goo.gl/4qOCA).
Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθείς να πηδάς απο βουναλάκι σε βουναλάκι στις καμπύλες με τα μέγιστα και συχνά να πέφτεις στις λακούβες.
Τελικά, το αποτέλσμα είναι τα παραπάνω. Καλά να πάθεις.

γουοτντουγιουμινιανς

Σ

ήμερα αποφάσισα να γράψω ένα ποστ. (πάντα ή θελα να το κάνω αυτό με το μεγάλο γράμμα και την συνέχεια της λέξης από κάτω).

Θα μιλήσουμε για τα γουοτίφς. Τα γουοτίφς είναι εστίες μικροβίων που τρέφονται με εγκεφαλικά κύτταρα. Έχει παρατηρηθεί έως και 90% κατανάλωση καθημερινών σκέψεων από γουοτίφς. Τα γουοτίφς έιναι ύπουλα. Εχθρός των γουοτίφς είναι τα σοουγουότς και τα εβριθινχαπενσφοραριζονς. 

Τα σοουγουότς είναι το καλύτερο αντίδοτο, αλλά έιναι δύσκολο να βρεθεί σε καθαρότητα πάνω απο 90% στην φύση και κατασκευάζεται δύσκολα στο εργαστήριο. Για να κατασκευαστούν στο εργαστήριο, χρείαζονται 40κιλά αρχιδίδια από τα οποία παίρνουμε μόλις 3 γραμμάρια σοουγουότς. 

Τα εβριθινχαπενςφοραριζονς ευδοκιμούν στην Βραζιλία και παράγονται από την Toshiba. 

Μία καλή εναλλακτική των σοουγουοτς είναι τα καλά ναρκωτικά. Αλλά σε αυτό το μπλόγκ δεν ενθαρρύνεται η χρήση τους. Εκτός αν περισέυουν. Και μένετε κοντά. Αλλιώς φέρτε ένα ουίσκι ή κρασί. Θα μαγειρέψω εγώ.

Αυτό ήταν ένα πολύ ουσιαστικό πόστ σε πρώτη ανάγνωση. Στην δέυτερη είναι μαλακία, εκτος έαν το διαβάζεις εσυ. Για εσένα δεν πρέπει να είναι. 

Why it should|nt come easy (Twistedistics)

Υπάρχουν δύο απόψεις. Η μία άποψη λέει ότι πρέπει να προσπαθούμε για το ιδεατό. Το καλύτερο. Η άλλη λέει ότι ο συμβιβασμένος, είναι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.

Ας το αναλύσουμε.

Σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα από την ζωή μου, η πιθανότητα να πετύχει κάτι καλό, είναι 10%. Η πιθανότητα να πετύχει κάτι μέτριο είναι 40%. 

Συνεπώς, έστω ότι προσπαθούμε 3 φορές να πετύχουμε ένα στόχο.

• P1=3*(0,1*0,9*0,9+0,1*0,1*0,9+0,1*0,1*0,1)=27,3%  είναι η πιθανότητα, να έχουμε μία μεγάλη επιτυχία σε τρεις προσπάθειες. 
• P2=0,4*0,6*0,6+0,4*0,4*0,6+0,4*0,4*0,4=91,2% είναι η πιθανότητα, να έχουμε μία μέτρια έντασης επιτυχία σε τρεις προσπάθειες.

Φανερά, μπορούμε να πετύχουμε πιο εύκολα, το εφικτό. Όμως, μια για να δούμε που ανήκουμε, θα βάλουμε άλλη μια παράμετρο. Την παράμετρο Τ. Είναι μία παράμετρος που μετρά τον βαθμό ικανοποίησης. Συνεπώς, για να επανέλθουμε στο παράδειγμά μας, έστω ο δύσκολος στόχος έχει βαθμό ικανοποίησης 100 και ο εύκολος στόχος, βαθμό ικανοποίησης 25. 

Για να επιλέξουμε, πρέπει να υπολογίσουμε το μέγεθος Ε, του οποίου ο τύπος είναι Ε=P*T και έχει μονάδες μέτρησης, τα agapions, στην περίπτωση που θέλουμε να συγκρίνουμε τι θέλουμε στον έρωτα, monieus, στην περίπτωση των επαγγελματικών και gamatons στην κοινωνική μας ζωή.

Έστω ότι το παράδειγμα αναφέρεται στον έρωτα. Παρατηρούμε ότι Ε1=2730 agapions >E2=2280 agapions. Συνεπώς, ο φίλος μας, θα επιλέξει τον μεγάλο έρωτα, κι ας ξέρει ότι για να τον βρει, πρέπει να ψάξει πολύ. 

Δεχόμεθα σχόλια που θα απαντηθούν, με το δικό σας αποτέλεσμα στο τεστ. 

498- timelapse

χαλαρό/ περίεργο
straight face/ χαμόγελο
φεγγάρι/ ήλιος
ρυάκι/ παραλία
indie/ r&b
δυνητικό/ κενό
έλλειψη/ κύκλος
fucked/ up

perspective

Αγοράζεις ένα ομορφο έπιπλο. Το τοποθετείς σε ένα άσχημο σπίτι. το κοιτάζεις απο κοντά. Είναι όμορφο. Πας στην κουζίνα. Γυρίζεις, το κοιτάζεις απο μακριά. Είναι άσχημο. Ή δεν ταιριάζει; Του αλλάζεις θέση. Τα ίδια. 

Συνηθιζεις την ασχήμια. Η φαινομενη αξία του μειώνεται. Η πραγματική του μένει ίδια. ΄Τώρα έχεις δύο πράγματα. Ένα ομορφο έπιπλο. Και ένα άσχημο έπιπλο. Τι το κάνεις;

Επιλέγεις. Είναι ένα έπιπλο που ομορφαίνει έναν άσχημο χώρο; ή ένα όμορφο έπιπλο, παράτερο; Το κρατάς γιατί σου ομορφαίνει τον χώρο; το κρύβεις για να μην εντείνει τις αντιφάσεις; το πετάς για να μη σου θυμίζει οτι υπαρχει το καλύτερο; 

Σε κάθε περίπτωση, στον μικροκοσμο γύτω του είναι ωραιο. Στην μακρόκοσμο χάνεται. 

Μια φέτα φέτα και δυο αγάπη

Ένα ερωτικό διήγημα.

Ήταν Σαββάτο μεσημέρι. Ανάμεσα στους διαδρόμους. Δούλευε εκεί. Τον χάζευε κάθε μέρα στην πρωϊνή βάρδια.

 Ήταν το ο τρόπος που άγγιζε την σάρκα. Οι κινήσεις ακριβείς και μελετημένες. Μισό ήθελες, 600 έκοβε, τόσο ώστε να μη μπορεί κανείς να του πει όχι. Ήξερε κάθε σημείο της ανατομίας, με λεπτομέρεια, ήξερε που βρίσκεται η πραγματική ευχαρίστηση, τι θα έπρεπε να αφαιρέσει, για να γευθεί πρωτόγνωρα. Μοναδικά.
Το ύφος του πάντα απόλυτο. Με ένα χαμόγελο, πονηρό. Ήξερε οτι αρέσει, έβλεπε τις αντιδράσεις των κοριτσιών γύρω του. Κοιτούσαν πάντα, μία αυτόν, μια ένα χαρτάκι. Φορούσε και στολή. Λευκή, καθαρή, φρεσκοσιδερωμένη.

Εκείνη. Δεν ήξερε πολλά. Είχε γνωρίσει πολλούς, αλλά αυτός ήταν ο ένας. κανείς δεν της είχε μιλήσει με τέτοιο τρόπο πιο πρίν. Πάντα ήταν ντροπαλή. Ίσως έφταιγε και αυτός. Το ύφος του. Κι αν δεν ήθελε;

Αυτή τη φορά ήταν αποφασισμένη. Θα του μιλούσε, κι οτι έφερνε.

-Γειά σου Μιχάλη.
- Γειά σου Μαρία.
-Τι μπορώ να κάνω για εσένα;
-Θα ήθελα ενα κομμάτι απο εσένα.
-Είσαι σίγουρη; Πρώτη φορά μου ζητάς και τοσο έυκολα. Νόμιζα δεν σου άρεσε.
-Είμαι αποφασισμένη αυτή τη φορά. Θέλω ότι καλύτερο έχεις. Θέλω να γευτώ από εσένα. Να καταπίνω και να νιώσω αυτο που ενιωσαν και οι άλλες.

 Ο Μιχάλης κατάλαβε ότι έπρεπε να δώσει τον καλύτερο του εαυτό. Είχε κάτι αυτή η κοπέλα. Απλή. Αδιάφορη. Αλλά του άρεσε.

-Σε δέκα λεπτά πίσω. Έλα να με βρείς- Είπε ο Μιχαλης
-Θα σε περιμένω

Δέκα λεπτά αργότερα...

-Μιχάλη, εσύ είσαι; ήρθες;
-Ναι Μαρία.
-Λοιπόν;
- 600 γραμμάρια σπάλα. Να το αφήσω;

Ακολουθίες

Στα μαθηματικά, με μια δικιά μου ερμηνεία, ακολουθία αριθμών έχουμε όταν ο επόμενος, προκύπτει βάσει του προηγούμενου, με βάση ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Το ανάλογο του στην ζωή, με λιγότερο αυστηρό μοτίβο, είναι οι πράξεις. Μία πράξη, ακολουθεί τον εξής τύπο: Πράξη (i+1)= Πράξη (i) +Εμπερία (i). 

Συνεπώς, όσο και να προσπαθούμε να απελευθερωθούμε από τις μαλακίες που έχουμε κάνει σε ένα σημείο i, το καταφέρνουμε μόνο αν συντρέξουν πολλά i και συνεπώς, απομακρυνθούμε πολύ απο την αρχική πράξη μέσω συλλογής εμπειριών.

Φυσικά, η ποιότητα των εμπειριών, επηρεάζει και την ποιότητα της τελικής κατάστασης, δεν φέρει εξ' ορισμού καλύτερα αποτελέσματα. 

Το τελικό συμπερασμα είναι:

http://www.youtube.com/watch?v=r0gLt8j-45s