19.9.11

ποστ-σουρεαλίσμ

Ξεκινησα να γράφω χωρίς να εχω το θέμα στο μυαλό μου.
Συνεπώς:
Αυτό είναι ένα ποστ.
Εσύ είσαι ένας αναγνώστης.
Έχεις καταναλώσει ήδη 30 δευτερολεπτα απο την ζωή σου για να διαβάσεις ως εδω.
Χρόνος άχρηστος.
Αλλά.
Το θετικό είναι το εξής.
Ότι, παρόλο που έχει χάσει  χρόνο για να το διαβάσεις,
χρόνο χαμένο,
σε λίγο,
θα μάθεις,
ότι ο χρόνος είναι χρήμα,
αλλά μόνο τις στιγμές θυμάσαι.

27.8.11

Διαφορά Δυναμικού

Έχουμε ενα σημείο με δυναμικό U1 και δεύτερο σημείο με δυναμικό U2. H διαφορά τους ονομάζεται U.
Η ισχύς δίνεται με τον τύπο P=U*I (1), επίσης,  U=Ι*R (2) Όπου, Ι=ένταση, P= ισχύς και R=αντίσταση.

Σκέψου τον τύπο αυτο με εφαρμογή στην ζωη, πχ στην σχέση δύο ανθρώπων:

Η Ισχύς, μονάδα μέτρησης της έντασης της Ενέργειας, είναι ανάλογη του Δυναμικού και της Έντασης της σχέσης και αν αντικαταστήσουμε και την δέυτερη σχέση είναι ανάλογη και της Αντίστασης.

Συμπέρασμα: Το πιο σημαντικό μάθημα ζωής, στο έδωσε ένας κύριος με μουσι στα 16 σου και εσύ μίλαγες με τον διπλανό σου. Και το χειρότερο είναι, οτι και τώρα, το ίδιο κάνεις.

25.7.11

Εσύ φταίς.

Κάθε φορά που θες να πεις "αυτος με απογοητευσε", θα κάνεις στον εαυτό σου τις παρακάτω ερωτήσεις:

1. Γιατί τον εμπιστεύτηκα;
2. Τι μου έδωσε; 
3. Γιατι τον αγάπησα;
4. Ποιες ήταν οι συνθήκες που με έκαναν να τον βάλω στην ζωή μου;
5. Γιατί τον άφησα να φτάσει μέχρι εκεί; 
6. Γιατί δεν τον κατάλαβα νωρίτερα;

Όλες αυτες οι ερωτήσεις, εχουν κοινή απάντηση: "Κυρίως γιατί εισαι μαλάκας"

Πάρε και το τραγουδάκι σου λοιπόν:


16.7.11

H γυναίκα της ζωής μου

Ο τελευταίος χρόνος, ήταν για προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους, πολύ δύσκολος. Το κλισέ λέει οτι εκεί συμβαίνει κάτι που σου αλλάζει την οπτική της ζωής. Το κλισέ πολλές φορές, επαληθεύεται.

Η ιστορία λοιπον, έχεις ως εξής:
Η Τζώρτζια (ή αλλιώς "η κουμπάρα μου"), ένα βράδυ, λίγο μετά την πρωτοχρονιά, μου έστειλε ένα μήνυμα, με αφορμή ένα πόστ που είχα γράψει σε αυτό το μπλόγκ. Ανταλλάξαμε μηνύματα, συζητώντας τις ανησυχίες της. Σε 4 ή 5 dms, περιγράφοντας την ψυχολογία της και την σκεψη της, κατάφερε να με κάνει να καταλάβω πολλά για αυτή και περισσότερα για εμένα. Αν ανατρέξεις στο ποστ, θα καταλάβεις, πως η αντιδραση που ειχα πανω  σ' αυτό, μππόρεσε να με κάνει να πυροδοτήσω σκέψεις και συναισθήματα. Γιαυτό η Τζώρτζια, είναι η γυναικα της ζωής μου. Σε εισαγωγικά. Ή και όχι.
(Υ.Γ: To ποστ αυτό, είναι συνειδητά, ουδέτερο συναισθηματικα)

Κοίτα και το λινκ. Και διαδωσέ το:
(twitter:@geo_papz)



4.6.11

Greek Revolution,Evolution, Illusion

Σκέψεις σχετικά με το φαινόμενο της πλατείας Συντάγματος.
Πήγα την δεύτερη μέρα, νομίζω Πέμπτη. Η αρχική αίσθηση ήταν κατανυκτική, κάπως σαν λίγες στιγμές πριν την Ανάσταση, που ακόμα και αν δεν είσαι θρήσκος, νιώθεις κάτι απόκοσμο. Αμέσως μετά ανέβηκα προς την πάνω πλευρά. Εκεί τα γηπεδικά συνθήματα μου θύμισαν έντονα, πανηγυρισμούς ημιτελικών Euro 2004. Αυτό με απογοήτευσε, αλλά σκέφτηκα ότι η λογική του όλου εγχειρήματος, ήταν να ενωθεί κόσμος διαφορετικός, ενάντια σε μία κατάσταση που όλους μας πληγώνει και μας προκαλεί θλίψη.
Από τότε, πηγαίνω κάθε μέρα, από 10 λεπτά έως 2 ώρες. Με ενδιαφέρει να παρακολουθήσω την εξέλιξή του, δεν συμμετέχω ενεργά. Μέχρι στιγμής έχω δει τα εξής:
-Μου κάνει εντύπωση που το κίνημα "Δεν πληρώνω", είναι το πιο οργανωμένο και αυτό γιατί το θεωρώ ένα κίνημα τσαμπατζήδων.
-Δεν έχω πρόβλημα που οι "300" είναι πολλοί μέλη του ΛΑΟΣ. Για εμένα αυτό είναι θετικό, άλλωστε η επαφή τους με άτομα άλλων πολιτικών χώρων, ίσως τους κάνει καλό.
-Έχω πρόβλημα με ότι ομάδες πολιτικών χώρων, προσπαθούν να οικειοποιηθούν την κατάσταση. Μου θυμίζουν φοιτητικές οργανώσεις, που βάζουν τα τραπεζάκια τους δίπλα στο μπούγιο, για να το οικειοποιηθούν.
-Το ότι συζητείται ήδη "Κόμμα των Αγανακτισμένων" το θεωρώ ήττα και υπέροχο παράδοξο ελληνικής νοοτροπίας.
-Θέλω να το δω να μένει ένα "απολίτικο" πολιτικό κίνημα, δεν θέλω να το να εξελίσσεται, αλλά θέλω να το δω να μεγαλώνει, να γίνει μία βουβή επανάσταση που θα υπενθυμίζει και θα ασκεί πίεση. Δεν θέλω να βλέπω γιαούρτια και αποκλεισμούς, τα θεωρώ πολιτικές πρακτικές χρυσαυγιτών και συνδικαλιστών.
-Θέλω να δω 100000 κόσμου να κοιτάει προς την Βουλή και να τους δείχνει με αυτό τον τρόπο, ότι, τα κάναμε σκατά, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, είναι η τελευταία ευκαιρία (αν υπάρχει ακόμα χρόνος), να μη χαντακώσετε και καταστρέψετε μια ολόκληρη γενιά, κάντε το, ακόμα και αποκλειστικά για την υστεροφημία σας.
-Δεν δέχομαι ότι και εμείς δεν έχουμε την δική μας ευθύνη. Είχαμε πάντα την πολιτική και τους πολιτικούς μας άξιζαν. Ας κάνουμε αυτοκριτική. 

Καθαρά προσωπικές απόψεις, σίγουρα υπάρχουν και άλλες πολύ πιο ώριμες και πολιτικά "ορθές" 

(Αφιερωμένο στην (15χρονη?) @contradictive)
Υ.Γ: Εμένα ακόμα μου αρέσει το "φαινόμενο" και θα συνεχίσω να πηγαίνω.

14.5.11

Ισορροπίες

Μπορούν να έρθουν με πολλούς τρόπους.
1. Μηδενική δράση-μηδενική αντίδραση: Κανείς δεν προσπαθεί κανείς δεν κάνει τίποτα. Το απότέλεσμα ειναι μηδέν. 0+0=0.
2. Δινουν και οι δύο το ίδιο. Το αποτέλεσμα πάλι μηδέν. Ποιοτικά όμως επιτυγχάνουμε ισορροπία. F1+F2=0
3. O ένας δίνει απο λίγο, συχνά, ο άλλος τα δίνει όλα με την μία.
1/3F1
1/3F1
1/3F1
           +F2
------------
F1+F2=0

Επιπλέον, το "δίνω για να πάρω", δεν είναι πάντα εγωισμός, πολλές φορές έιναι διαδικασία εξισορρόπησης.