The best day of my life- 33 & 1/2

Ηταν 6 το πρωί και μόλις είχα ξυπνήσει, βρήκα κάτω απο το δέντρο το παιχνίδι- γερανό που έιχα ζητήσει απο τον Άγιο Βασίλη, στη συνέχεια πήγα στο σχολείο και η αγαπημένη μου, η Αγγελική μου είπε οτι με αγαπάει και οτι θελει να ζήσουμε μαζί.

Κατά τις 10 παίξαμε μπασκετ και έβαλα 24 πόντους, Είχε πάει η ώρα έντεκα όταν ο φυσικός μου, μου έιπε οτι είμαι ιδιοφυία, και ότι αν δεν κάτσω να διαβάσω θα με κυνηγάει με το παλιό του πεζώ στους δρόμους για να με πατήσει.

Γύρισα σπίτι, δεν διάβασα, αλλά τελικά, με ένα παραξένο τρόπο κατάφερα να γράψω 19,675 στα μαθηματικά και να περάσω εκεί που ήθελα.
Είχε πάει 2. Γύρισα σπίτι, η Ειρήνη έιχε μαγειρέψει, συζητήσαμε λίγο για το μελλον μας, πόσα παιδιά θα κάνουμε, που θα μείνουμε και δίαφορα άλλα.
Στις 3 χωρίσαμε. Γύρισα σπίτι μου. Κοιμήθηκα για λίγες ώρες και ξύπνησα απο ένα εφιάλτη. Πήγα στη δουλειά., η γυναίκα μου (δουλεύαμε μαζί), με ρώτησε τι θέλω να φτιάξει για βραδινό. Έφτιαξε ρολό κοτόπουλο.Κατά τις 9 έφυγα απο το σπίτι.

Κατά τις δέκα, πήρα μια φίλη και πήγαμε να δούμε σε θερινό σινεμα, μια κλασσική ταινία που δεν είχα ξαναδεί. Μετά συζητήσαμε και μου έλυσε απορίες που είχα μία ζωή. 

Στις μία, γύρισα σπίτι, έβαλα να πιώ ένα ποτό, χαλάρωσα και κοιμήθηκα. 

Σκέφτομαι και γράφω - παρ'του.

Επειδή εσείς το ζητήσατε (both the 2 of you).

Νηπιαγωγείο, ο μικρός Τάσος έχει ζωγραφίσει το σπίτι του με την οικογένεια του να τρώνε. Ολά με μάυρη κηρομπογιά.

-Νηπιαγωγός: Σήμερα ο Τασούλης έκανε μια ζωγραφιά, το σπίτι σας, μάυρο.
-Μάνα Τάσου: Ναι, και λοιπόν;
-Νηπιαγωγός: Πολλές φορές είναι δείγμα ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά στο σπίτι, λόγω μάυρου χρώματος το λέω. Έχετε προβλήματα στο σπίτι;
-Μάνα Τάσου: Όχι, απ'οτι ξέρω κανένα, πιστέυετε οτι πρέπει να το ψάξω καλυτερα;
-Νηπιαγωγός: Πολλές φορές τα παιδιά εκφράζουν υποσυνείδητα συναισθήματα μέσω της ζωγραφικής, θα μπορούσε να συμβαίνει μέχρι και σεξουαλική παρενόχληση, ελέγχετε απόλυτα το περιβάλλον του παιδιού;
-Μάνα Τάσου: Με ανησυχείτε, θα του κάνω μία κουβέντα.

Μερικές ώρες μετά. Σπίτι.

-Μάνα Τάσου: Τασούλη μου, η κυρία μου έιπες οτι έκανες μια ζωγραφιά προχθες- κατάμαυρη.
-Τασούλης: Ναι έκανα.
-Μάνα Τάσου: Ήταν μαύρη όμως, γιατί;
-Τασούλης: Ήταν βράδυ.
-Μάνα Τάσου: έχουμε φώς στο σπίτι, γιατί δεν το έβαψες κίτρινο;
-Τασούλης: Είχε διακοπή η ΔΕΗ.
-Μάνα: Τασούλη: Κάτι μου κρύβεις, πες μου παιδί μου, μη ντρέπεσαι.
-Τασούλης: Όχι ρε μαμά, ώχου, άσε με , με έπρηξες και εσύ και η κυρία, όλο ρωτάτε...ώχου.
-Μάνα Τασούλη: Πες την αλήθεια στη μαμά σου παιδί μου, πρέπει να της τα λες όλα. Οτι και αν είναι αυτό...έγινε κάτι; μη ντρέπεσαι σε παρακαλώ...θα τρελαθώ!!!
-Τασούλης: Καλά, έγινε κάτι, αλλά σε παρακαλώ, μη με μαλώσεις, δεν έφταιγα εγώ...
-Μάνα Τάσουλη: Πες μου παιδί μου...
-Τασούλης: Είχα ξεχάσει τις κηρομπογιές σπίτι, δανείστηκα την μάυρη του Γιωργάκη.

3 tweets post

Όταν  τα συναισθήματα σε πνίγουν, κάντα σκέψεις.

Όταν οι σκέψεις σου σε δεν σε οδηγούν πουθενά, σκέψου σαν τρίτος. Αποστασιοποιήσου.

Αν δεν τα καταφέρεις τίποτα απο τα παραπάνω, ένα μόνο μη κάνεις, μη τις κάνεις τραγούδι. Ή μάλλον, να τις κάνεις, αλλα at your own risk.

Απο την γη στη σεληνη στη γη

Τα τελευταία λόγια στην ταινία "το μίσος" (la haine, 1995), είναι: "Σημασία δεν έχει η πτώση, αλλά η πρόσκρουση". Την είδα στα 18 μου, αλλά είναι απο τις λίγες ατάκες που μου έχουν μείνει. Συνεπώς:

1. Σημασία δεν, έχει το ταξίδι, αλλά ο προορισμός. Το παράδοξο; Σε μία συνεχή διαδικασία όπως η ζωή, δεν υπάρχει προορισμός, αλλά μόνο ενδιάμεσες στάσεις.

2. Πολλές φορές πέφτεις χωρίς κρότο, απλά ακουμπάς, άλλες φορές πέφτεις με το κεφάλι κάτω. Η πρόσκρουση μου θυμίζει έκλυση ενέργειας, ενέργειας που σύμφωνα με τις αρχές της εντροπίας, δεν μπορούμε να εκμεταλευτούμε, που χάνεται, μετατρεπόμενη σε μορφές που δεν ελέγχουμε.

3. Η πτώση έιναι γρήγορη, σχεδον στιγμιαία, έχεις χρόνο να σκεφτείς μόνο αυτά που πραγματικά θα ήθελες και αυτά που σου λείπουν. Ειναι μία μικρή near death experience.

4. Μπορεί να κάνεις το ταξίδι απο τη Γη στη Σελήνη, αλλά, πιθανότατα θα επιστρέψεις.

5. Δεν θα πάω στους U2.

6. Θα πάω όμως στην ΔΕΘ που έχει live Pliatsikas.

7.

Διαγώνισμα (ή αλλιώς τεστ)

Πρώτο και ίσως και τελευταίο ποστ, αν κρίνω απο την αποφασιστικότητα και την σταθερότητα που με διακρίνει ως άτομο, αν και έχω πάντα την δικαιολογία ότι για όλα φταίει η πόρνη φύση που με γέννησε δίδυμο με ωροσκόπο δίδυμο.


Τι περιμένουμε εδώ, αν όλα πάνε κατ'ευχήν;

1.Σχολιασμό twitter-like με κάτι παραπάνω από 140 χαρακτήρες (ίσως και όχι)
2.Ένα μικρό ημερολόγιο δικών μου και δικών σας tweets που μ'αρεσαν και μετά από καιρό είναι δύσκολο να τα βρείς στο timeline
3.Random posts (εντελώς όμως)
4._________________________ (Συμπληρώνετε μόνος σας)


Το αισιόδοξο σενάριο λέει οτι θα έχουμε αλληλεπίδραση μέσω σχολίων. Το απαισιόδοξο ότι θα φτιάξω πολλά φεηκ ακαουντσ και θα σχολιάζω μόνος μου για να λέω ότι έχω τράφικ.


Edit:  Το μετάνιωσα.

ματαEdit: Μπα, θα το κρατήσω λίγο ακόμα.