5.9.10

Don't Quixote

Αγαπημένος ήρωας. Δον Κιχώτης. Συμβολίζει αυτά που πρέπει να κυνηγάς, κι ας είναι τρίποντα απ΄τα 9.5 μέτρα.

Θέλω να βγω να παίξω μπάλα. Ή άφησε με να παίξω ή πες μου όχι. Μη μου παίρνεις την μπάλα από τα χέρια λίγο πριν τελειώσει το παιχνίδι.

Το ανθρώπινο μυαλό συνδυάζει εικόνες, καταστάσεις, πρόσωπα. Δημιουργεί την οικολογία ενός συστήματος. Εκεί ζούμε. Ο κίνδυνος είναι, όταν ένα από τα συστατικά του συστήματος εκλείψει, να καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα. Να πειστούμε ότι το υλικό είναι αναντικατάστατο και μαζί πρέπει να φύγουν και όλα τα ωραία που το συνοδεύουν ή ότι δεν μπορεί να προσομοιώσει και να αντιγράψει ανάλογες καταστάσεις.

Σε μία δεύτερη σκέψη όμως, ίσως το στοιχείο αυτό να είναι τόσο μοναδικό, τόσο βασικό που πάνω του να στηρίζεται ολόκληρο το σύστημα. Στη περίπτωση αυτή προσπαθούμε είτε να κάνουμε "επαναφορά συστήματος", έιτε απλά να δημιουργήσουμε μια νέα βάση και ένα διαφορετικό σύστημα, ανόμοιο, που θα μας προκαλεί τα ίδια συναισθήματα. Αν γίνεται, με πολλή δόση τύχης. Ή και όχι.

3.9.10

Απο την γη στη σεληνη στη γη

Τα τελευταία λόγια στην ταινία "το μίσος" (la haine, 1995), είναι: "Σημασία δεν έχει η πτώση, αλλά η πρόσκρουση". Την είδα στα 18 μου, αλλά είναι απο τις λίγες ατάκες που μου έχουν μείνει. Συνεπώς:

1. Σημασία δεν, έχει το ταξίδι, αλλά ο προορισμός. Το παράδοξο; Σε μία συνεχή διαδικασία όπως η ζωή, δεν υπάρχει προορισμός, αλλά μόνο ενδιάμεσες στάσεις.

2. Πολλές φορές πέφτεις χωρίς κρότο, απλά ακουμπάς, άλλες φορές πέφτεις με το κεφάλι κάτω. Η πρόσκρουση μου θυμίζει έκλυση ενέργειας, ενέργειας που σύμφωνα με τις αρχές της εντροπίας, δεν μπορούμε να εκμεταλευτούμε, που χάνεται, μετατρεπόμενη σε μορφές που δεν ελέγχουμε.

3. Η πτώση έιναι γρήγορη, σχεδον στιγμιαία, έχεις χρόνο να σκεφτείς μόνο αυτά που πραγματικά θα ήθελες και αυτά που σου λείπουν. Ειναι μία μικρή near death experience.

4. Μπορεί να κάνεις το ταξίδι απο τη Γη στη Σελήνη, αλλά, πιθανότατα θα επιστρέψεις.

5. Δεν θα πάω στους U2.

6. Θα πάω όμως στην ΔΕΘ που έχει live Pliatsikas.

7.

18.8.10

Risk Management

Απλός τρόπος υπολογισμού:

Διακρίνουμε τις πιθανές περιπτώσεις. Στην συνέχεια, για κάθε μια κάνουμε τα εξής:
1. Θέτουμε κριτήρια.
2. Τα αξιολογούμε με βάση συντελεστές βαρύτητας. (πχ. έχει αυτόματο σασμάν; Αν έχει και ειναι σημαντικό, βάζουμε ένα 8 στα 10).
3. Προσθέτουμε τις βαθμολογίες των κριτηρίων και προκύπτει ένα νούμερο. (πχ S=56)
4. Υπολογίζουμε την πιθανότητα να συμβεί το η κάθε περίπτωση (ενδεχόμενο). (πχ, η πιθανήτητα να   συμβεί το Α με S=56, είναι 28%), Υπολογίζουμε το D= S*Πιθανότητα.
5. Συκρίνουμε τα D1, D2, D3...

Επιλέγουμε το μεγαλύτερο νούμερο.

p.s: Don't try this at Love.

11.8.10

Δεκαμονόλογος

1. Την πρώτη φορά που είδα το "νέα ανάρτηση" στο dashboard του blogger.com, νομιζα οτί ήταν διαφήμιση της Bilstein.

2. Την πρώτη φορά που φίλησα ήταν ύπο την απειλή ότι θα την πάω βόλτα με το ποδήλατο και θα κάνω σούζα.
3. Την πρώτη φορά που ερωτεύτηκα ήμουν έξι και έπεσε και μπαλαμούτι. (Στο λόγο μου).
4. Την πρώτη φορά που έλυσα άσκηση, νομίζω ότι έχυσα λιγάκι.
5. Την πρώτη φορά που έπαιξα μπάλα, ήμουν ήρωας στο μυαλό μου.
6. Την πρώτη φορά που πήδηξα, ήμουνα φοβισμένος.
7. Την πρώτη φορά που με ακολούθησαν στο twitter, έκανα block γιατι τσαντίστηκα με το θράσος τους. (ήμουν λίγο άσχετος).
8. Την πρώτη φορά που πόνεσα, δεν πόνεσα πολύ.
9. Την πρώτη φορά που αγάπησα, δεν θα ξαναγαπήσω.

Όλα τα έκανα καλύτερα την δέυτερη φορά.

8.8.10

IrrElevator

Συμπεράσματα:

1. Never trust a stranger.
2. Τα σκατά είναι καλό λίπασμα, χρειάζεται όμως και το χώμα.
3. Η πυρηνική σχάση είναι πιο πιθανή σε άτομα με απομακρυσμένη εξωτερική στοιβάδα.
4. Στη Φυσική έιχα 15,3 (μέτριος βαθμός), στα μαθημάτικα 19,9. (Πανελλήνιες)
5. Τα παπάκια παν στη ποταμιά.
6. Τα όμορφα λόγια, δεν γράφονται σε χαρτοπετσέτες, ουτε στο gmail. Λέγονται.
7. Η εκδίκηση είναι για τους δειλούς, η αδιαφορία για τους δυνατούς, το κλάμα για τους ανίσχυρους, το τίποτα ως συνιστώσα τάσεων, δικό μου.
8. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, είναι άτυχο.
9. In Underwire Cables We Trust.
10.-

4.8.10

Πόσο γαμώτος είμαι. (Part II)

Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010,

Βρίσκουμε παλιό HTC 3470. Ίσως το χειρότερο κινητό Που έχω δεί, ακουμπήσει, δοκιμάσει, χρησιμοποιήσει, γευτεί. Αποφασίζουμε να παίξουμε λίγο μαζί του, προσπαθώντας να εγκαταστήσουμε windows mobile 6.5. Με ένα γρήγορο google ανακαλύπτουμε ότι επισήμως η HTC δεν υποστηρίζει την αναβάθμιση πάνω απο 6.1.
 Ξανά google. Ώρα για χακεριές. Η τελευταία μου, που θυμάμαι, έιχε οδηγήσει σε pc με εγκατεστημένα αραβικά windows σε pc πανεπιστημίου. Επίσης το γεγονός ότι είμαι τόσο ανυπόμονος που τις ακόλουθες οδηγίες, δεν σταμάτησα ούτε να τις διαβάσω, προιδεάζει για την συνέχεια.
This IS important stuff
Βρίσκουμε σε forum σχετική συζήτηση. Κάποιος παραθέτει ένα πρόγραμμα που κάνει hardSPL και μία "φτιαγμένη" 'εκδοση των WM6.5. Δεν ξέρουμε τι κάνει το hardSPL, συνεχίζουμε όμως ακολουθώντας (όχι κατά γράμμα) τις οδηγίες. Σε κάποιο σημείο λέει να πατήσουμε ταυτοχρονα το κουμπί της φωτογραφικής με το On. Το προσπαθούμε. Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, είναι τόσο αυτιστικό όσο ακουγέται.
Μετά απο 17 self portraits μπάινουμε στην επιθυμητή γκρί οθονη. Το pc βλέπει το κινητό. Είμαστε έτοιμη για την εγκατάσταση. Συνεχίζουμε, όλα καλά, ξεκινούν τα WM6.5. Ώρα κινητού 11.25, μετά από μισή ώρα, 11.35. Οκ λέω, ο χρόνος μετρά πιο αργά στα windows έτσι και αλλιώς, μικρό το κακό. Στην συνέχεια αποφασίζω να διαβάσω την συνέχεια του thread. Και τις 18 σελίδες με παράπονα για την έκδοση που εγκατέστησα.

Τετάρτη 4, Αυγούστου 2010

Πάμε να γράψουμε ένα μήνυμα τώρα. Δεν βρίσκουμε τα ελληνικά. Google ξανα. Ελληνικό thread δίνει σούπερ έκδοση πληκτρολογίου που δουλεύει με όλες τις εκδόσεις WM6.5, για οποιοδήποτε κινητό. Γιαϊ. Κατέβασμα- εγκατάσταση- restart, boot screen, welcome screen, welcome screen; WELCOME SCREEN;;;;;

HTC Boot Screen 
Διδαγμα: Το HTC σου κι αν bootάρεις, την Welcome Screen δεν θα την δείς.

Καληνύχτα 3470, μου είχες σπάσει τόσο πολύ τα @@ (αρχίδια) που σχεδόν χαίρομαι.







2.8.10

Πόσο γαμώτος είμαι.

Κυριακή 1 Αυγούστου. Ώρα 21.07. Άντρας πιάνει βαρύ γυάλινο μπουκάλι με νερό απο το ψυγείο. Το μπουκάλι ξεφεύγει σαν χέλι απο τα χέρια του και σπάει με εκκωφαντικό θόρυβο ανάμεσα στα πόδια του.

Η καταστροφή είναι μεγάλη. Τα γυαλιά έχουν διασκορπιστεί παντού, ακόμα και ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών. Ο άντρας, με στρατιωτική εκπαίδευση στην Πολεμική Αεροπορία, πρέπει να αντιδράσει με άμεσες αλλά πάντα προσεκτικές κινήσεις. Μια παρέα τον περιμένει να δούν Αλμοδοβάρ σε βεράντα και δεν μπορεί να καθυστερήσει.

Ο εγκέφαλος του λειτουργέι με 1200RPM. Στέκεται ακίνητος πάνω στο χαλάκι μη μπορώντας να κινηθεί χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τα πατουσάκια του. "Ωπ- κάτσε. Χαλάκι έιπαμε;", με μία αστραπιαία κίνηση, αρπάζει το χαλάκι απο την αριστερή του άκρη με το δεξί του χέρι (αν και είναι αριστερόχειρας), και γυρίζει το μισό ανάποδα. Με προσεκτικές κινήσεις έρπει το δεξί του πόδι προς την ακίνδυνη πλευρά του χαλιού. Γρήγορα πατάει και το άλλο πόδι.

Η συνέχεια είναι εύκολη για τον ήρωά μας. Με μίκρα προσεκτικά, χαμηλά, πηδηματάκια καγκουρό τρέχει προς το δωμάτιο του και φοράει τις βαμβακερές παντόφλες ξενοδοχείου. Η σκούπα και η σφουγγαρίστρα είναι πλέον πολύ κοντά. Η βραδιά σώθηκε.